مورد نيز ، به همين معنا استعمال شود ، چون همچنان كه در اصول آمده است ، « مجاز » استعمال شايعى نيست . و همچنين « طهارت » حقيقت در « استعمال آب » است و استعمال آن در غير اين معنا ، مجاز است و اصل ، « عدم مجازيّت » مىباشد . بله ، ادلّهء ديگرى به مطلوب دلالت مىكند مثل قول پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) كه فرمود : « تخيّروا لنطفكم » « 2 » و نيز آيهء « الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً » « 3 » يعنى : « زانى ميل ندارد ، مگر به ازدواج با زن زانيه » و اين آيه دلالت مىكند بر استحباب اختيار زن با عفّت و كراهت اختيار زن غير عفيفه . همچنين آيهء « الطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبِينَ » ؛ « 4 » « زنان پاك براى مردان پاك مىباشند » كه خبر در معناى امر است و بر مطلوب دلالت دارد . * * * [ 322 ] آيهء هشتم : « نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ ، وَ قَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ مُلاقُوهُ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ » « 5 » ؛ « زنان شما محلّ بذر افشانى هستند ، پس از هر جا كه بخواهيد مىتوانيد با آنها آميزش كنيد و اثر نيكى براى خود از پيش بفرستيد و از خدا بپرهيزيد و بدانيد او را ملاقات خواهيد كرد و به مؤمنان بشارت بده » . گفته‌اند : در آيه دلالت بر جواز وطى در دبر ( پشت ) وجود دارد ، به اين بيان كه مىگوييم : « اكثر مخالفين ما ( اهل سنّت ) از « وطى در دبر » منع كرده‌اند . امّا مالك آن را جايز دانسته است و گفته است : كسى را نديدم كه من در دين خود از او تبعيّت كنم و او شك در حليّت وطى در دبر زن داشته باشد . سپس مالك ، بعد از اين سخن ، اين آيه را قرائت كرد . امّا فقهاى شيعه در اين باره دو روايت دارند : يكى از آنها « تحريم » است و روايتى است از امام صادق ( عليه السّلام ) كه فرمود : پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) فرمود : « دبر زنان بر امّت من حرام است » « 1 »

--> ( 2 ) . مستدرك الوسائل ، ج 14 ، ص 389 ، حديث 17055 ( 3 ) . سورهء مباركهء نور ، آيهء ، 3 ( 4 ) . سورهء مباركهء نور ، آيهء 26 . ( 5 ) . سورهء مباركهء بقره ، آيهء 223 . ( 1 ) . تهذيب الاحكام ، ج 7 ، صفحهء 416 ، حديث ، 1664